เคยเกิดอาการช็อคจนตัวสั่นไปทั้งตัวไหม?
เคยโกรธอะไรจนแทบอยากบีบคอคนตายไหม?
นั่นแหละคือสิ่งที่โซลรู้สึก....เป็นเวลาหลายชัวโมงที่นั่งท้องเบาโหว่งอยู่หน้าคอมและเขียนเอ็นทรี่นี้ขึ้นมา
เพราะอะไรน่ะหรือ?....
เรื่องมันเริ่มจากเมื่อกลางดึก (เกือบเช้า) ของวันที่ 30 ตุลาคม 2552 โซลเดินเล่นเข้าในร้านนายอินทร์ (งงล่ะสิเกือบเช้าทำไมร้านนายอินทร์มันเปิด? ก็มันเป็นนายอินทร์ในห้าง Max Valu ซึ่งเป็นห้างที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงน่ะ) สายตาที่สอดส่ายเหลือบเห็นเจ้านี่
เราเปิดผ่านๆไปข้างในไม่ได้ดูอะไรมากก็คว้ามา ก่อนไปถามคนขายว่ามีกี่เล่ม? ใครเอามาวางขายหรือ? เขาก็ว่าไม่รู้ เพราะเขาเข้ากะบ่ายของมันมาแล้ว นี่ก็เหลือเล่มเดียว
...โอเคไม่เป็นไร...ที่ถามก็กะว่าเผื่อมีเพื่อนๆอยากได้จะได้ซื้อฝากบ้าง เพราะรูปมันก็สวยดี
แต่ซื้อมากลับบ้านแล้วก็วางไว้งั้นไม่ได้อ่านหรอก วันต่อมายังคุยกับเพื่อนๆผ่านทาง Cbox ในบล็อกเรานี้ว่าได้หนังสือเล่มนี้มา เห็นรูปสวยดี เพื่อนๆก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก
แต่พอวันนี้ 2 พ.ย. นึกไงไม่รู้หยิบขึ้นมาอ่าน พอลองอ่านส่วนแรก
click to enlarge
ว้าวววว รู้สึกคุ้นเคยคล้ายของที่เราเขียนเลยแฮะ สงสัยเราเขียนคล้ายเขานะเนี่ย มีเรื่องความอยากยาที่โซลเองก็เขียนถึงด้วย
(มานั่งคิดตอนนี้แล้วยังสมเพชตัวเองว่ายังไม่รู้ตัวอีกว่าจะเจออะไร)
แต่พออ่านเรื่อยไปอีกหน่อย ชักยิ้มไม่ออกแล้วค้าบงานนี้ เพราะเขาเริ่มเข้าเรื่องเขียนถึงเรื่องย่อของนิวมูน
เฮ้ย!!!!! นี่มันไม่ใช่แค่เหมือนนี่หว่า นี่มันอันที่เราเขียนทั้งดุ้นเลยนี่!!!!!
แค่นี้ดูเหมือนจะทำร้ายจิตใจไม่พอ....มีนี่...
เจ้ดดดดดด ขนาดส่วนที่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวก็ยังก้อปค้าบบบบ
หน้าต่อๆมาเป็นการสัมภาษณ์นักแสดงทั้ 3 ซึ่งไม่รู้แหล่งที่มาว่ามาจากไหนเหมือนกัน...
จบส่วนนั้นก็มีส่วนที่พูดถึง The Quileute Packs กับ The Volturi คนที่อ่านคงเดาได้...
ใช่แล้ว!!!! เขาก็ก้อปข้อมูลในบล็อกเราไปอีกเช่นเดิม มีเปลี่ยนคำที่ใช้บ้างนิดๆหน่อยๆ
ใครอยากรู้ว่าเป็นไงท้าพิสูจน์ได้ตามนี้
click to enlarge
click to enlarge
click to enlarge
เมื่อตอนที่ซื้อมาพยายามมองหาชื่อผู้ผลิตกับแหล่งข้อมูล (แม้ว่าตอนนั้นจะยังไม่รู้ว่านั่นเป็นข้อมูลของตัวเองอ่ะนะ) เพราะเป็นความโรคจิตส่วนตัวของคนที่เรียนการเขียนงานวิชาการแบบโซล (คือเวลาทำรายงานต้องลงแหล่งข้อมูลทุกอย่างที่หาและต้องลงทุกครั้งเมื่อมีการใช้ข้อมูลมาประกอบการเขียน) แต่ในที่สุดโซลก็หาทั้งแหละผลิต แหล่งข้อมูลของหนังสือเล่มนี้ไม่ได้ เจอแต่หน้าโฆษณาซะครึ่งต่อครึ่งของตัวเล่ม
พูดกันตรงๆก็คือข้อมูลโดนก้อปไปไม่มีการบอกกล่าวไม่เครดิตแถ้วเรายัีงเสียตังค์ซื้อมันมาอีกด้วย!!
โอ้ยยยยยยย.....ปวดใจ...ปวดตับ...ปวดม้าม...ปวดร้าวไปทั้งตัว โดนหนุ่มเมินยังไม่ปวดเท่านี้เล้ยยยยย
เห็นแบบนี้แล้วเกิดอาการแห้งเหี่ยวไม่อยากทำการทำงานอะไรอีกแล้วอ่ะ คิดดูเด่ะถ้ามีคนซื้อมันเยอะแล้วล่ะก็มิกลายเป็นว่าโซลก้อปของเขามาลงบล็อกหรอกหรือ??? แทนที่จริงคือเราตะหากที่โดนก้อปอ่ะ?
แล้วไอ้การที่โซลสแกนมาลงนี่เป็นการละเมิดหรือเปล่านะเนี่ย?
แต่พอนั่งเขียนเอ็นทรี่ไปได้ซักพักก็เริ่มทำใจ คิดเสียว่าคงเพราะเราเขียนดีหรือเปล่า? ให้แนวคิดดี อ่านก็รู้เรื่อง ภาษาสำนวนงามใช่ไหมเลยถูกก้อป? ถึงอย่างไรสิ่งที่โซลเขียนนี้มันก็ได้ถูกถ่ายทอดออกไปสู่สายตาคนอื่นๆ อาจเป็นคนที่ไม่ได้เล่นบล็อกexteen และอินเตอร์เน็ต แม้ว่าจะไม่มีชื่อโซลตามติดมันไปอย่างที่หวัง แต่สิ่งที่เราเคยเขียนนี้จะคงอยู่และอาจได้มีอายุที่ยืนยาวยิ่งกว่าชัวชีวิตของตัวเราก็เป็นได้
คิดได้แบบนั้นก็จะรู้สึกสบายใจขึ้น
แม้พยายามทำใจ แม้พยายามคิดบวก แต่แท้จริงข้างในมันยังเจ็บ ที่จริงสำหรับเรื่องแบบนี้อยากไม่รู้เสียคงจะดีกว่าทำไมเราจึงซวยไปเจอมันแล้วซื้อมาด้วยนะเนี่ย....
Related Links:
อยากบอกว่าอึ้งว่ะ .. คนอะไรทำไมทำกันแบบนี้อ่ะ เขียนหนังสือ ทำออกมาขาย แต่ไม่มีกระทั่งปัญญาจะไปเขียนเอง อุบาทว์ที่สุด
แต่ถ้าพูดถึงการละเมิด เราสามารถเอา blog ของเราเป้นหลักฐานได้อยู่นะ เพราะว่ามันมีวันที่ลงไว้เสร็จสรรพแล้ว เรายืนยันได้ อาจจะติดต่อกับทางเว็บมาสเตอร์ไว้ก่อนว่าเราโดนเคสแบบนี้ (ถ้าพูดถึงจะเอาเรื่อง) แต่... ก็นั่นแหล่ะนะ กฏหมายเรื่องลิขสิทธิ์บ้านเรา มันไม่ได้รุนแรงอะไรเท่าขายของก๊อป ของปลอมนิหว่า เซ็งแทน เฮ่อ...
#1 By aum (125.25.232.133) on 2009-11-02 07:05